ABBÂS İBN ABDULMUTTALİB

Abbas, çocukluÄŸunda kaybolmuÅŸtu. Annesi onu bulunca Kâbe’nin örtülerini ipeklilerle yenilemiÅŸti. Rasûlullah çocukken annesi ölünce dedesi Abdulmuttalib’in himayesine geçtikten sonra Abbas’la çocuklukları beraber geçti. GençliÄŸinde Hz. Abbas ticaretle uÄŸraşıp, zengin oldu. Araplar arasında Kâbe’ye hizmet büyük bir ÅŸeref sayılırdı. Kâbe hizmetleri KureyÅŸ’in ileri gelenleri arasında bölüşülmüştü. Hz. Abbas da sikâye* görevini yapıyordu. Hac günlerinde Abbas ile kardeÅŸleri Zemzem kuyusundan su çekerek hacılara dağıtırlardı. Hz. Abbas su dağıtma görevini Ä°slâm’dan sonra da sürdürdü. Peygamberimiz Veda Haccı’nda Zemzem kuyusunun başına gelip Hz. Abbas’tan su istemiÅŸtir.

Hz. Abbas, Peygamberimiz (s.a.s.) Ä°slâm’ı yaymaya baÅŸladığında tarafsız bir tavır takınmıştı. Ne iman etmiÅŸ, ne de karşı koymuÅŸtu. Hatta kabul etmemesine raÄŸmen Ä°slâm davetinde Hz. Peygamber’e yardımcı olmuÅŸtur. Medineliler Akabe’de Hz. Peygamber’e bey’at ettiklerinde Hz. Abbas da orada bulunmuÅŸtu. Bey’at sırasında Rasûlullah’ın elini tutmuÅŸ, Medinelilerle bey’atin gerçekleÅŸmesinde önemli bir rol oynamıştır. Hz. Abbas, müslüman görünmese de, ticârî ve idârî nüfûzundan Hz. Peygamber’i yararlandırmıştır. Öte yandan hanımı Ãœmmü’l Fazl ise, ilk müslümanlardandır. Müşrikler Bedir’e giderken zorla Hz. Abbas’ı da götürdüler. Hz. Abbas’ın kerhen müşriklerle Bedir savaşına katılması üzerine Rasûlullah şöyle dedi:

“Abbas’a her kim rastgelirse sakın öldürmesin. O, müşriklerin zoru ile yurdundan gönülsüz çıkmıştır.” Fakat Hz. Abbas, Bedir’de esir düştü ve Rasûlullah’ın huzuruna çıkarıldı. Rasûlullah ona kendisi, kardeÅŸleri ve müttefiki olan Utbe b. Amr için fidye vermesini söyledi. O ise yalnız kendisi için yüz, Akil için seksen ukiyye -takriben yedi bin dirhem-altın vermekle yetindi. Ötekiler kendi mallarından fidye verip kurtuldular. Abbas, fidyeleri verdikten sonra Rasûlullah’a şöyle dedi: “Beni KureyÅŸ’in fakiri dedirtecek hâle koydun. Hayatım boyunca ötekine berikine avuç açacak hâle getirdin.” Rasûlullah da cevaben: “Peki Ãœmmü’l-Fazl’e emanet ettiÄŸin mallar ne oldu? Buraya gelirken, ‘Åžayet kazaya uÄŸrarsam iÅŸte bunları oÄŸullarım Fazl, Abdullah ve Kusem için sakla, seni kendimden sonra zengin bırakıyorum’ diyerek gösterip gömdüğün altınlar ne oldu?” buyurdu. Abbas ÅŸaşırdı ve “Vallahi senin Rasûlullah olduÄŸuna ÅŸehadet ederim. Bunu benden, bir de Ãœmmü’l- Fazl’dan baÅŸka hiçbir kimse bilmiyordu.” dedi ve o anda hemen iman etti. Daha sonra Hz. Abbas Mekke’ye döndü. Müslümanlığını gizledi ve Mekke’deki müslümanları korudu; Mekke ve müşriklerle ilgili Peygamberimize haberler yolluyordu. Hz. Abbas, Mekke’nin fethinden kısa bir süre önce Medine’ye hicret etti. Hatta yolda Mekke’yi fethe gelmekte olan Hz. Peygamber ile karşılaÅŸtığında Rasûlullah ona, “Ben peygamberlerin sonuncusu, sen de muhacirlerin sonuncususun” demiÅŸtir. Abbas Mekke’nin fethinden sonra Peygamber’in yanında yer aldı; Huneyn’de Ä°slâm ordusu dağılıp çok az kiÅŸi kalmışken Abbas, Peygamberimizin atının dizginlerini tutmuÅŸ ve çaÄŸrısıyla müslümanları çözülmekten kurtararak tekrar toplanmalarını saÄŸlamış ve savaşın kazanılmasına sebep olmuÅŸtur. Böylelikle onun gür sesi sayesinde büyük bir bozgun önlenmiÅŸ oldu .

Hz. Peygamber, Vedâ Hutbesi’nde, “fâizin her türlüsünün ayağı altında olduÄŸunu ve ilk kaldırdığı fâizin amcası Abbas’a ait olan fâiz borçları olduÄŸunu” söylemiÅŸtir. Hz. Abbas çok zengindi ve faizle borç para veriyor, yani tefecilik yapıyordu; ancak fâizin kaldırılmasından sonra bir daha fâiz alış-veriÅŸiyle uÄŸraÅŸmamıştır. Bizans seferlerinde müslüman orduların silah ve teçhizatının malı kaynağını da Hz. Abbas karşılamıştır.

Tags: ABBÂS İBN ABDULMUTTALİB