Görünmez aşina bir şehre olsun rehgüzarında;
Ne gurbettir çöken İslam’a İslamın diyarında?
Umar mıydın ki;mabedler, ibadetler yetim olsun?

Ezanlar arkasında ağlasın bir nesl-i me’yusun?
Umar mıydın cemaat bekleyip durdukça minberler
Dikilmiş dört direk görsün, serilmiş bir yığın mermer?
Umar mıydın: tavanlar yerde yatsın rahneden bîtap?
Eşiklerden yosun bitsin, örümcek bağlasın mihrap?
Umar mıydın: o taş taş devrilen, bünyan-ı marsûsun,
Şu viran kubbelerden böyle son feryadı dem tutsun!

İşit: on dört asırlık cihanın inhidamından,
Kopan ra’dın, ufuklar inliyor, hala devamından!
Civarın, manzaran, cevvin, muhitin, her yerin matem
Kulak ver: çarpıyor bir matemin kalbinde bin alem!

Sen ey biçare dindaş, sanki bizden hayr ümid ettin;
Nihayet, ye’se düştün, ağladın, ağlattın, inlettin.
Samimi yaşlardan coştu, ruhum, herc ü merc oldu;
Fakat matem halas etmez cehennemler saran yurdu.
Cemaat intibah ister, uyanmaz gizli yaşlarla!
Çalışmak... Başka yol yok, hem nasıl? Canlarla, başlarla...

Alınlar terlesin, derhal iner mev’ud olan rahmet
Nasıl hasir kalır “tevfiki hak ettim” diyen millet?
İlahi! Bir müeyyef, bir kerim el yok mu, tutsun da,
Çıkarsın Şark’ı zulmetten, götürsün fecr-i masuda...?

MEHMED AKİF ERSOY

7XW         7XI      
  6    G    5 P   JIK
WNF   54D   SDI      
  J    S      D   6X3
RB9         Y96